میدانم وقت خواندن نداری...شاید حوصله نیز!

اما آتش که تا همیشه گرم و روشن نیست....

واژه های من عاقبت کهنه و تکراری میشوند...

دلتنگی ها نیز...!!!

این چندمین بیست ونه اردیبهشت است که به یادم نیستی...؟

این پیله که بر تنم تنیده ای پروانه از من نمیسازد.....

.

.

.

راستی... 

آروزهای صغیر و کبیر من گناه شدند!!!!